Ο πολυμερής πηλός αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από τη Γερμανίδα κατασκευάστρια κούκλας Fifi Rehbinder. Η Rehbinder δυσκολευόταν να βρει υλικά στα τέλη της δεκαετίας του 1930 λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έτσι κατέφυγε στη δημιουργία ενός τύπου πλαστικού που ονόμασε “Fifi Mosaik”, το οποίο χρησιμοποιούσε για να σμιλεύει το κεφάλι της κούκλας. Το 1964 αποφάσισε να πουλήσει την φόρμουλά της στον Eberhard Faber (σημερινή εταιρεία Staedtler) ο οποίος την βελτίωσε δημιουργώντας έτσι τον γνωστό σε όλους μας FIMO που μπορούμε να βρούμε και σήμερα σε καταστήματα ειδών χειροτεχνίας. Ο Faber πουλούσε τον FIMO στην Ευρώπη κυρίως ως παιδικό παιχνίδι ή υλικό για την κατασκευή κούκλας και μινιατούρας για κουκλόσπιτα.
Ωστόσο, πολλοί ακόμα ήταν αυτοί που είχαν πειραματιστεί με τον πολυμερή πηλό μέχρι να φτάσουμε στη σημερινή χρήση του. Συγκεκριμένα τη δεκαετία του 1950 ο εικονογράφος Gordon Swenarton χρησιμοποίησε μια ζύμη βινυλίου που απέκτησε από τον πατέρα του που ήταν χημικός. Την επόμενη δεκαετία στις Ηνωμένες Πολιτείες η Zenith Products Company δημιούργησε κατά λάθος ένα είδος πολυμερή πηλού που στόχευε να χρησιμοποιήσει ως βιομηχανικό προϊόν. Αυτό τελικά δεν λειτούργησε, ωστόσο το υλικό τράβηξε γρήγορα την προσοχή ως ένα πιθανό μέσο τέχνης.
Από τη δεκαετία του 1960 και μετά ο πολυμερής πηλός άρχισε να εξαπλώνεται σταδιακά και εδραιώθηκε και στην Αμερική με αρχική εκδοχή αυτού τον πηλό “Polyform” (σημερινή εταιρεία Sculpey). Ωστόσο ο πηλός αυτός δεν ήταν διαθέσιμος σε ποικιλία χρωμάτων όπως σήμερα, αλλά μόνο σε λευκό μέχρι και το 1984. Μέχρι τότε, οι καλλιτέχνες έπρεπε να προσθέτουν τις δικές τους χρωστικές ουσίες για να χρωματίσουν τον πηλό.
Αφού έγινε λοιπόν το πρώτο βήμα, κι άλλες εταιρείες πηλού άρχισαν να αναδύονται καθώς το υλικό είχε γίνει πολύ δημοφιλές. Κάποιες από αυτές ήταν η Friendly Clay, η Premo και η νεότερη (2001) η Kato PolyClay. Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλές εταιρείες πηλού όπως και πηλοί με διάφορα εφέ.
Συγκεκριμένα ο πηλός Premo αναπτύχθηκε με παρότρυνση της καλλιτέχνιδας πολυμερούς πηλού Marie Segal για έναν ποιοτικότερο πηλό αμερικανικής κατασκευής, απαίτησε μια φόρμουλα με πιο έντονα χρώματα και περισσότερες δυνατότητες. Ενώ αργότερα ο Kato Polyclay αναπτύχθηκε με συνεργασία της καλλιτέχνιδας Donna Kato με τον κατασκευαστή Van Aken.
Η δημοτικότητα του πολυμερή πηλού συνεχίζει να ανεβαίνει και όχι αδίκως όπως θα αναλύσουμε παρακάτω, αφού αποτελεί ένα νέο μέσο τέχνης που δίνει τη δυνατότητα ανάδυσης νέων τεχνικών.